نشت از پی سازه های دریائی و از جمله دایک های ساحلی، یکی از مسائل مهم در امر کنترل شوری اراضی ساحلی و نیز پایداری سازه های دریائی به شمار می رود. در خصوص نشت از پی سازه های آبی تاکنون تحقیقات زیادی، بویژه در قالب مدل های عددی انجام شده است که برای ارزیابی درستی آنها به داده های صحرائی و آزمایشگاهی نیاز است. در این تحقیق برای بررسی اثر عوامل موثر بر نشت از پی دایک های ساحلی، یک مدل آزمایشگاهی به طول 9 متر، ارتفاع و عرض یک متر با استفاده از اسکلت فولادی و جداره های شیشه ای و پلکسی گلاس (Plexiglas) ساخته شد. مصالح پی، ماسه تمیز ساحلی بود که با تراکم یکنواخت در عمق 50 سانتیمتری پایینی فلوم مورد استفاده قرار گرفت. پرده آب بند و پتوی رسی (بلانکت) بعنوان متغیرهای طولی، از ورقه های پلکسی گلاس ساخته شدند. ترازهای پیزومتریک در وجه پایین دست دایک با استفاده از پیزومترهای شفاف با قطر کم اندازه گیری شدند. نتایج این تحقیق نشان داد که نسبت طول بهینه بلانکت و عمق پرده آب بند به عمق آب مخزن و ضخامت پی به منظور حداقل نمودن دبی نشت و کنترل فرسایش درونی، به ترتیب برابر 8 و 0.8 می باشد.

به دلیل محدودیت کاربری قانون دارسی (V=ki) برای رژیمهای جریان آرام – خطی در محیطهای متخلخل با عنایت به این حقیقت که در آبرفتهای درشت دانه رینولدز از مقدار بحرانی خود تجاوز می کند، از معادله معروف به لاپلاس برای تحلیل دقیق پی های درشت دانه نمی توان استفاده کرد. لذا رابطه عمومیتری برای چنان مواردی لازم است. یکی از روابط مطرح بین گرادیان پیزومتریک (i) و سرعت ظاهری (V) در محیط های متخلخل که عموما به صورت i=mVn نشان داده می شود. به معضل ضرورت انجام آزمایشهای پیچیده ای برای تعیین m,n منجر می شود. نشان داده می شود که از ترکیب رابطه یاد شده و معادله پیوستگی، معادله دیفرانسیلی قابل حصول است که ارتفاع پیزومتری و تابع پتانسیل φ را به دست دهد که متعاقبا منجر به توزیع زیر فشار و مقادیر نشت در محیطهای متخلخل شوند. برای مقابله با مشکلات مرتبط با برآورد m,n در مدل ریاضی و در پی انجام یک برنامه پژوهشی گسترده، روشی جدید و قابل اعتماد برای تعیین آنها با بهره گیری از آزمایش ساده پمپاژ پله ای توسعه داده و تشریح شده است. کاربرد مقایسه ای روش مذکور برای سفره بسته مفروضی نیز آزموده شده است. یافته ها حاکی از آن هستند که روش پیشنهادی اولا امکان استفاده از یک معادله دیفرانسیلی برای جریانهای آشفته در محیطهای متخلخل را فراهم آورده، ثانیا تعیین پارامترهای معادله غیرخطی (m,n) را با دقت مناسبی میسر می سازد. مقادیر محاسبه شده پارامترهای یاد شده نیز ارائه شده اند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

این مطالعه در رسوبات آبرفتی رودخانه کرخه که متاثر از حوضه آبریز وسیع آن می باشد، به جهت شناخت الگوی حاکم بر پراکندگی و فراوانی کانیهای سنگین موجود در آن انجام گرفته است. نتایج حاصل تحت آنالیزهای آماری تک متغیره، واریانس و ضرایب همبستگی قرار گرفتند. مطالعه و بررسی بر روی 100 نمونه برداشت شده از رسوبات جدید رودخانه ای و پادگانه های قدیمی به روش مایعات سنگین(بروموفرم)، برای بیش از 30 کانی انجام پذیرفت. بطور کلی حجم باقی مانده کانیهای سنگین در ناحیه مورد مطالعه کم و ناچیز بوده ولیکن در این حجم کم کانیهای متنوعی مطالعه و بررسی شده اند که در نوع خود جالب توجه می باشد. بیشترین حجم اندازه گیری شده نمونه پس از تغلیظ 25cc بوده و نسبت به حجم کل نمونه، که 5000cc می باشد ناچیز است. پنج نمونه انتخابی برای شناسایی کانیهای مجهول و تایید مشاهدات کانی شناسی میکروسکوپی تحت آنالیز XRD قرار گرفتند. همچنین 7 نمونه نیز به منظور انطباق عنصری با مناطق امید بخش تحت آنالیز NAA قرار گرفتند. با توجه به آنالیز واریانس و مطالعات کانی شناسی معلوم گشت که اکثر کانیهای سنگین موجود در رسوبات کرخه از بیش از سه جامعه سنگی مختلف منشا گرفته اند که عمدتا در مناطق بالا دست حوضه آبریز و درزون سنندج- سیرجان واقع می باشند. با توجه به محاسبات انجام گرفته بر روی کانیهای سنگین شناخته شده، مشخص گردید که درصد کل کانیهای سنگین روشن (زیرکن، روتیل، گارنت و تورمالین) در رسوبات کرخه بیش از %5 و وزن کل آنها در یک تن رسوب 63285.86 گرم می باشد و درصد کل کانیهای تیره (مگنیت، هماتیت، کرومیت و ایلمنیت) بیش از 6% و وزن کل آنها در یک تن رسوب 7474.84 گرم می باشد. با توجه به روش پیشنهادی (R ose & Webb , 1979) سه نقطه به عنوان مناطق امید بخش برای کانیهای گارنت، زیرکن، ایلمنیت و روتیل پیشنهاد گردید که مطالعات دقیق تری را طلب می نماید. ضرایب همبستگی نشان می دهد که در تمامی نقاط مورد مطالعه کانی زیرکن و روتیل رابطه بسیار نزدیکی با یکدیگر دارند بطوریکه تمام نقاط امید بخش معرفی شده برای دو کانی مقادیر مشابهی را نشان میدهد. ناهمواریهای ایلمنیت، گارنت و تا حدودی طلا نیز بر روی این سه نقطه امید بخش متمرکز گردیده اند.